Mutl…

Adım adım kalabalık sokaklarda yürüdü. Çıldırırcasına konuşan beyni bu kez korkunç bir sessizlğe bürünmüştü.

Ağaca bakınca, sadece bir ağaç, duvara bakınca sadece bir duvar görüyordu. Duvar duvar gibi, ağaçsa ağaç gibiydi artık.

Mutluluk dedi, derince soluklandı..

Reklamlar

Lütfen Yorum Bırakınız..

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s