Zımba

‎”Ölümü tasavvur eden bir fani gibi duyguları kendinden mevhum bir gerçekliğe adledip, zihnimin ötesine iteliyorum. Benden mütevellit bir geceyi lâhz ederken tahayyül edemediğim bir gerçeği ikrara varıyorum. Gecenin hiç solmadığı bir yerde farkındalığımın dışına taşan bir satıhta, hayatı mühim kılıyorum.

-Bir suâl vuku buluyor aklımda .. Var olma çabasının anlamsızlığına. Mamafih benden öte her bir anda, eriştiğim bir huzursuzlukta, sancıyorum usulca.

Bir söz dönüyor kulaklarımda, “Yaralarım” diyorum, onları taşımak için vücudumda… -doğmuşum oysa.

Reklamlar

Lütfen Yorum Bırakınız..

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s