“Senin bedeninin güzellikler ve acılarla yoğrulmuşluğu ve kuşkusuz güzellikler ve acılarla yoğrulmuş bedenimin birbiriyle girdiği temas ve bir yapboz gibi birbirine denk düşüşü… Hissetmeyi özlediğim duyguları hatırlatıyor bana. Yalnız şehvet, yalnız arzudan öte. Bunu kelimelere nasıl dökebileceğimi bilebilseydim, yazılmış en dramatik hikayenin sahibi olurdum mutlaka. Bir çiçeğin yaprakların arasında uç vermesi gibi, nece naciz nece muhteşem bir varoluşun, yeni bir kimyanın, yeni bir kimliğin yeniden tanımlanışını hayretler içerisinde duyumsuyorum.

Sert ve kemikli ellerimin üzerinde dolanışı, ipek bir kravatı düğümünden boğazıma çekip hafifçe kendimi boğuşum gibi ben de garip duygular uyandırıyor. Sesimin çatallaştığını şimdiden görebiliyorum. Biraz sonra zihnimin parlamaya başlayacağını da. Kelimelersiz düşünmeye en çok yaklaştığım andayım. Biliyorum.

İnsan ne tuhaf bir canlı.”.

Reklamlar